30 juni 1961.
Wat begon als een klein brandje in de goot van de St. Petrus Banden kerk mondt uit in enorme vuurzee die in een half uur tijd het gehele dak verwoest. Na anderhalf uur is de kerk ook ontdaan van de torenspits die eerder met donderend geweld naar beneden stortte. Deze kerk die in 1868 voor het eerst in gebruik werd genomen was de tweede St. Petrus Banden kerk in Heesch. De ‘oude’ kerk, door sommigen ook wel Willibrorduskerk genoemd dateerde uit de 15e eeuw en stond op de hoek van de Goorstraat en de Osseweg, het oude centrum van toenmalig Heesch.
De kerk werd gebouwd uit kerkfondsen. Uit deze fondsen werk ook het hoogaltaar bekostigd. Het hoogaltaar uit de oude kerk werd voorlopig als Maria-altaar gebruikt. De kerk kreeg ook schenkingen: van de firma Jurgens uit Oss zestienhonderd gulden voor biechtstoelen, van de heer J. Vos vierhonderd gulden voor de communiebank, van burgemeester Th. A. Wolters honderd gulden voor het St.-Jozefaltaar en van mejuffrouw Ida Ploegmakers een gouden halsketting voor het Mariabeeld. Toen Pastoor J. Boelens in 1884 vijftig jaar priester in Heesch was schonken de gelovigen hem een nieuw Maria-altaar. Nieuwe klokken worden in 1932 geschonken door Jan Vos.
In 1943 werden de klokken door de Duisters gestolen. In 1944, bij de bevrijding van Heesch wordt, naast vele huizen, ook de kerk zwaar beschadigd. Vlak vóór de brand, in 1961, zijn de reparaties van de oorlogshandelingen en andere verbeteringen aan de kerk bijna voltooid. De restauratie van het monumentale orgel, van orgelbouwer Smits uit Reek, en het kleine Angelustorentje was het laatste wat moest gebeuren. Tijdens de werkzaamheden aan het torentje, waarbij niet met vuur werd gewerkt, ging het mis. De oorzaak van het ontstaan van de brand is nooit achterhaald. Er zijn diverse theorieën, maar niets is ooit bewezen.
Ná de brand werden de eerste H. Missen opgedragen in de open lucht op de speelplaats van de nieuwe jongensschool. Eén jaar later wordt een noodkerk gebouwd aan de Beatrixstraat.
De schade aan de kerk bleek zó groot dat in 1962 besloten werd om de kerk te slopen. Dit besluit wordt tot op de dag van vandaag betreurt, mede omdat restauratie van de kerk wel degelijk tot de mogelijkheden behoorde. Heesch verloor hiermee een beeldbepalend element van haar ‘skyline’.
De brand van de St. Petrus Bandenkerk
Op 30 juni 1961 ging het mis. Wat begon als een klein brandje bij de kerk, werd binnen een half uur een enorme zee van vuur. Het hele dak ging verloren. Na anderhalf uur stortte ook de kerktoren met veel lawaai in.
Deze kerk was de tweede kerk met deze naam in Heesch. Hij werd voor het eerst gebruikt in 1868. De allereerste kerk in Heesch kwam uit de 15e eeuw. Die stond op de hoek van de Goorstraat en de Osseweg.
Cadeaus voor de kerk
De kerk werd betaald met speciaal kerkgeld. Ook bekende mensen uit de buurt hielpen mee. Zo gaf de firma Jurgens uit Oss geld voor de biechtstoelen. Burgemeester Wolters gaf geld voor een altaar en mevrouw Ploegmakers gaf zelfs een gouden ketting voor het Mariabeeld. In 1932 kreeg de kerk nieuwe klokken van meneer Jan Vos.
Oorlog en ongeluk
Tijdens de Tweede Wereldoorlog stalen de Duitsers de kerkklokken. Ook raakte de kerk zwaar beschadigd bij de bevrijding in 1944. Jarenlang werd er gewerkt om alles te repareren. In 1961 waren deze reparaties bijna klaar. Alleen het orgel en een klein torentje moesten nog worden hersteld. Tijdens het werk aan dat torentje brak de brand uit. Hoe dat precies kon gebeuren, weet niemand.
De sloop
Na de brand werden de missen buiten gehouden op een schoolplein. Een jaar later kwam er een tijdelijke kerk. De schade aan de oude kerk was erg groot. Daarom werd in 1962 besloten om de kerk te slopen. Veel mensen vinden dat nog steeds erg jammer. De kerk had namelijk ook hersteld kunnen worden. Heesch verloor hiermee een van haar mooiste en bekendste gebouwen.
